Nazwa pojawiła się po raz pierwszy w 1964 r. w tygodniku „Time”, jest skrótem od optic art i oznacza sztukę optyczną. Najważniejsza dla odbioru sztuki jest percepcja i wzrok . Są to dzieła abstrakcyjne, które dzięki użyciu gęstych, równoległych linii, geometrycznych wzorów lub kontrastujących kolorów wywołują sensacje wzrokowe. Liczy się wizualizacja swoich doznań. Typowe jest migotanie obrazu, potęgowane poruszaniem naszych oczu. Do rozwoju sztuki przyczyniły się teorie dotyczące koloru w Bauhausie w latach 20.
