Terminu tego użył po raz pierwszy krytyk Germano Celant w 1967r. określając w ten sposób sztukę artystów posługujących się pospolitymi tworzywami (cement, gazety, gałęzie) i odwołujących się do archetypicznych skojarzeń. Dosłownie oznacza sztukę ubogą. W praktyce nazwa przyjęła się na określenie nieformalnej grupy rzeźbiarzy włoskich. To najciekawsze lub jedno z najciekawszych zjawisk w sztuce XX wieku.
